Drivin’ Dixie – dag 16 – 17

Drivin’ Dixie 16:
Vanuit Lafayette zijn we verder zuidelijk getrokken naar Abbeville en van daar uit in westelijke richting door de Amerikaanse ‘rice belt’. Uiteindelijk zijn we verder zuidelijk gegaan tot je niet verder kunt en dan sta je voor de Golf van Mexico.
Onderweg waren we in Lake Arthur, een slaperig stadje in Louisiana. Ik sprak er met David in de vrijwel totaal verlaten Main Street. Nothing happening here, zei David. Net op dat moment kwam er een politieauto met zwaailichten langs. Well, that’s about all the action you’re gonnna get today, benadrukte hij.
Je ziet onderweg opvallend weinig verkiezingsborden en affiches en de borden die je ziet zijn vrijwel zonder uitzondering pro-Trump. Natuurlijk bracht ik dit ook bij David ter sprake. People don’t give a damn, zei hij. No man, even Obama screwed up. Nothing’s gonna change anyway. Het maakt niet uit wie er in het Witte Huis zal komen, Trump of Hillary. Misschien dat Trump het iets beter doet, maar wij merken er toch niets van, zegt hij. Het zal nog wel een spannende race worden, voorspelt David, zeker geen landslide. When the fat lady sings, we’ll know for sure who won the elections.

Drivin’ Dixie 17:
You can leave the south, but it will never leave you.
Tja, dan begin je dus aan de laatste dag van deze bijzondere reis. Op weg naar George Bush Intercontinental Airport in Houston en dan weer naar huis, de plek waar ik thuis hoor, bij mijn geliefden.

<< Terug naar homepage     < Terug naar vorige pagina