Yellowdog says ... Bill Abel Paul 'Wine' Jones Marty Christian David Lee Durham Jimmy 'Duck' Holmes Willie King T-Model Ford [English] Meer informatie over Paul 'Wine' Jones vind je op de  Fat Possum site:

Paul 'Wine' Jones en zijn ongepolijste, rammelende juke joint blues Delta bluesman John Paul Jones is geboren op 1 juli 1946 in Flora, Mississippi. Hij groeide op met de muziek van de Delta en leerde al vrij jong gitaar spelen op de gitaar van zijn vader. "Het is mijn tweede natuur, niemand heeft het me geleerd, ik ben er gewoon mee geboren", aldus Jones. Als tiener speelde hij regelmatig op feesten en in juke joints in de regio, in het begin vaak samen met zijn vader. Paul Jones werkte eerst met zijn ezel op het land, maar later ontsnapte hij aan dit harde bestaan door als lasser te gaan werken in Belzoni, Mississippi. Op die manier kon hij goed de kost verdienen en was hij in staat zijn eigen huis te kopen, iets waar hij behoorlijk trots op was. In de weekenden deed hij wat hij uiteindelijk het liefst deed, de blues spelen. Pas veel later kon hij daar zijn boterham mee verdienen. In zijn jonge jaren werkte hij samen met James 'Son' Thomas, mondharmonica-speler Willie Foster en met James Givens uit Greenwood. In 1995 trad hij voor het eerst buiten Mississippi op met de Mississippi Juke Joint Caravan, een promotietour van het Fat Possum label. Paul tourde daarna een aantal malen door Europa en Japan, maar het grootste deel van de tijd trad hij toch op voor lokaal publiek in de Delta. In 1996 werd hij voorgedragen voor de in blueskringen hoog aangeschreven W.C. Handy Award. Paul's muziek kan het best omschreven worden als een zeer oorspronkelijke, rauwe juke joint blues. Met zijn scherpe, hoekige gitaarspel en zijn gruizige stemgeluid in combinatie met het gebruik van distortion en wah-wah pedal is hij een buitenbeentje in de blueswereld. Zijn stijl is in zekere zin ook verwant aan de kenmerkende, monotone electrische blues van bijvoorbeeld Junior Kimbrough, R.L. Burnside en T-Model Ford, maar PaulÆs blues is absoluut uniek. In de introductietekst van JonesÆ eerste album noemt wijlen Robert Palmer zijn muziekstijl "progressive country blues". Iemand anders omschreef het tweede album als "Hard Rockin' Heavy Metal Mississippi Blues". Voor veel liefhebbers van traditionele blues is Paul 'Wine' Jones echt een brug te ver. Welk etiket je er ook opplakt, Paul Jones was de goedgeklede gentleman/muzikant die real-deal blues speelde en het is jammer dat Jones - mede door zijn vroegtijdige dood op 59-jarige leeftijd - niet een grotere bekendheid heeft verworven. Zijn sobere graf ten noorden van Belzoni kent geen enkele verwijzing naar zijn muzikale carriëre. Insiders vertelden me dat de weduwe van Jones Jehova getuige is en dat om die reden zelfs op zijn begrafenis geen muziek werd gedraaid. Een grote teleurstelling voor Paul's muzikale vrienden.  Paul Jones en zijn drummer 'Pickle', Greenwood, MS, May 2005 Jones heeft in tien jaar drie albums opgenomen en schreef de meeste nummers zelf. "Ik doe gewoon mijn eigen ding en mijn stijl lijkt op niemand anders, dus waarom zou ik nummers van anderen spelen?", aldus Jones. Dat is niet helemaal waar, want hij bewerkte ook oudere songs, bijvoorbeeld Leadbelly's "Diggin' My Potatoes" dat als openingsnummer van de eerste cd de titel "Diggin' Momma's Tatters" kreeg. Naar mijn mening behoren zijn eerste twee albums absoluut tot de top van de ongepolijste juke joint blues uit de Mississippi Delta. MULE Paul's eerste album, geproduceerd door Robert Palmer, de onvolprezen schrijver van 'Deep Blues', een muzikale en culturele geschiedenis van de blues. Op dit album wordt Paul Jones begeleid door Sam Carr op drums en op vier nummers spelen Big Jack Johnson en Kenny Brown mee. Het album is opgenomen in Jimmy's Auto Care in Oxford, Mississippi op 19 februari 1995. Fat Possum Records, 1995. PUCKER UP BUTTERCUP Geproduceerd door Matthew Johnson & Bruce Watson. Een puur album met alleen Paul Jones zang en gitaar en Kenneth 'Pickle' Byest op drums. Fat Possum Records, 1999. STOP ARGUING OVER ME Geproduceerd door Matthew Smith. Jones wordt hier begeleid door twee gitaristen en een drummer. Het album is opgenomen in de winter van 2004 in Detroit, MI, en postuum uitgebracht. Fat Possum Records, 2006