Amerika 2010
Bon Ton Roulet

Stuur een mail

Margaret´s Grocery

Pat Thomas


Fannie Lou Hamer Memorial

19th Street Red

Jimbo Mathus

12 t/m 15 april
16 t/m 19 april
20 t/m 23 april
24 t/m 27 april

12 april: Livingston, I presume?

In alle vroegte vanmorgen vertrokken voor een tien uur durende vlucht naar Houston, Texas, aan de Golf van Mexico. Tijdens de wachttijd op Schiphol heb ik de expositieruimte van het Rijksmuseum bezocht met schilderijen van Jacob van Ruisdael, Jan Steen en andere 17de eeuwse Hollandse meesters.
Zonder bodyscan, maar na het ouderwetse fouilleerhandwerk en ondervragingsspelletje mag ik aan boord van het maar voor de helft gevulde toestel. Onderweg kijk ik onder meer naar Hachi, een film over een hond die zijn hele leven op het station blijft wachten op zijn overleden baasje. Een regelrechte tranentrekker! Maar wel waar gebeurd!
Eenmaal in Houston geland, haal ik mijn auto en vertrek ik in noordelijke richting via Highway 59 naar Livingston.
Zo´n 40 mijl westelijk van Livingston ligt Huntsville , berucht omdat vrijwel alle ter dood veroordeelde Texaanse gevangenen er hun einde vinden. Sinds de herinvoering van de doodstraf in 1976 zijn bijna 1100 Amerikaanse gevangen ter dood gebracht; Texas neemt daarvan meer dan éénderde voor zijn rekening! Een 100 mijl naar het oosten ligt Jasper, dat wereldnieuws werd toen drie blanke jongens in 1998 een zwarte jongen vastbonden aan de trekhaak van hun pickuptruck en hem vele kilometers voortsleepten. Of er sprake was van een racistische daad was niet duidelijk, maar landelijke politici en diverse belangengroepen (w.o. de Ku Klux Klan) stortten zich op de zaak om er eigen ‘voordeel’ mee te behalen. Livingston oogt als een wat verlopen en armoedig plattelandsstadje en voor mij betekent het niet veel meer dan een eerste overnachting.
Morgen verder door oostelijk Texas naar Shreveport in het noordwesten van Louisiana.

13 april: Elvis has left the building
Het was even zoeken maar uiteindelijk heb ik toch mijn eerste reisdoel van vandaag gevonden: het museum in het Municipal Auditorium in Shreveport. In de jaren vijftig en begin jaren zestig was het Auditorium de thuishaven van de Louisiana Hayride, een country revue die vergelijkbaar is met de Grand Ol´ Opry in Nashville. Wegens personeelsgebrek blijkt het museum alleen op zaterdag open te zijn. Gelukkig krijg ik toch de kans om even in het ´heilige der heiligen´ rond te kijken: de concertzaal. Elvis Presley trad hier vanaf 1954 in totaal 84 keer op en op dit podium werd de beroemde zinsnede geboren: ´Elvis has left the building´. Grote countrysterren als Hank Williams, Faron Young en Johnny Cash vestigden hier hun naam. Ook Jim Reeves trad er op en bij toeval kwam ik onderweg, vlakbij Carthage, Texas, de begraafplaats van Jim Reeves tegen. Ik hou niet zo van die al te brave, zoetsappige country van Reeves, maar ik moet aan mijn vader denken die vroeger genoot van nummers als ´I love you because´. Jim Reeves stortte in 1964 met een vliegtuigje neer in de bossen nabij Nashville, Tennessee. Veertig jaar oud.
Ik ben vandaag doorgereden naar Vicksburg, Mississippi. Uiteraard ben ik nog even langs Margaret´s Grocery gereden, dat wonderlijke bouwwerk aan de oude Highway 61 ten noorden van Vicksburg. Het ´monument´ is opgericht door de diepreligieuze Reverend H.D. Dennis en zijn vrouw Margaret ter meerdere eer en glorie van de Heer. Drie jaar geleden sprak ik met Margaret, maar in oktober van het afgelopen jaar overleed ze, 94 jaar oud. Haar man zit in een verzorgingshuis en het bouwwerk is flink aan verval onderhevig. Tja, al het aardse is maar tijdelijk.
Morgen reis ik in noordelijke richting verder Mississippi in.


14 april: His Father´s Son
Van de heuvels in oostelijk Texas en noordelijk Louisiana ben ik nu echt beland in de vlakke Mississippi Delta. Nou ja, het is eigenlijk niet echt een delta, maar een laagland waar in de loop van duizenden jaren de traag stromende Mississippi regelmatig overstroomde en haar vruchtbare klei afzette. Geschikt om er grootschalig katoen en rietsuiker te verbouwen, waarvoor Afrikaanse slaven als goedkope arbeidskrachten werden ingezet.
Vanmorgen ben ik eerst op zoek gegaan naar het Rivercity Blues Museum in Vicksburg. Dat zou een van de nieuwste attracties van Vicksburg zijn, maar ik stond weer eens voor een dichte deur. Na enig rondvragen kwam ik al vrij snel terecht bij het Highway 61 Cafe and Gallery en toevallig zat daar iemand die Vicksburg op zijn duimpje kende. In no time zat ik met drie mannen koffie te drinken en praatten we over blues, de laid-back atmosfeer van het zuiden, Nederland en zijn moslims en hoeveel vrije dagen we wel niet hebben in Holland. Een van de mannen belde de voorzitster van de Blues Society voor me en zij vertelde me dat de eigenaar van het museum er mee gestopt was. Net als vrijwel alle Amerikanen die ik hier ontmoet is ze enthousiast, vriendelijk en belangstellend.
Via Highway 61 - The Highway of the Blues - ging ik verder naar Rolling Fork, geboorteplaats van een van de grondleggers van de electrisch versterkte Chicago-blues, de legendarische Muddy Waters. En inderdaad, ik heb het nagevraagd, Rolling Fork wordt uitgesproken met de klemtoon op de eerste lettergreep, net zoals Muddy Waters het zingt in: ´he´s gonna be a rolling stone´.
Via plaatsen als Nitta Yuma en Panther Burn kwam ik in Leland terecht, waar ik naar het vernieuwde Highway 61 Blues Museum ging. Daarna heb ik blueszanger Pat Thomas opgezocht, zoon van de vermaarde bluesmuzikant/beeldhouwer James ´Son´ Thomas. Pat ontving me met open armen in zijn ´little brick house´ en al vrij snel pakte hij zijn gitaar en begon uitgebreid voor me te spelen. Pat Thomas treedt geheel in de sporen van zijn vader en bouwt daar een groeiende schare fans mee op, met name na het onlangs verschijnen van zijn CD ´His Father´s Son´.
Vervolgens ging ik naar het graf van James ´Son´ Thomas en tenslotte ben ik doorgereisd naar het eindpunt van vandaag: Indianola.
 

15 april: Keep on the sunny side

Lees verder.......