Southern Comfort - een reis door het diepe zuiden.

In april reisde ik weer een paar weken door het diepe zuiden van de Verenigde Staten. Ik begon mijn reis in Houston, Texas en trok door Louisiana, Mississippi, Alabama, Tennessee en Arkansas. De hele reis werd een aaneenschakeling van bijzondere gebeurtenissen: muziek, mensen en onvergetelijke ervaringen.
Klik hier voor mijn reisblog: Southern Comfort.

The World Must Never Know.

Gospel of blues, god of de duivel, de hemel of de hel. Het was een lastige keus waarvoor menig zwarte muzikant zich vroeger geplaatst zag. Gospel gaf je uitzicht op een goede plek in het hiernamaals, maar de blues bood vaak instant bevrediging in de vorm van geld, drank, vrouwen en aanzien.
In 2008 verscheen op Broke & Hungry Records de debuut CD van een 78-jarige man, die maar met moeite overgehaald kon worden om een opnamesessie te doen. In de kerk waar hij ouderling was beschouwde men blues nog steeds als zondig, als duivelse muziek. Om hem uiteindelijk over de drempel te trekken werd contractueel vastgelegd dat zijn werkelijke naam niet onthuld zou worden. Hij kreeg het pseudoniem The Mississippi Marvel, met een knipoog naar Charley Patton wiens 'Mississippi Boweavil Blues' in 1929 werd uitgebracht onder het pseudoniem The Masked Marvel. Destijds was er een wedstrijd aan verbonden om achter de naam van de muzikant te komen. Bij The Mississippi Marvel zal de naam nooit openbaar worden gemaakt.

Het album met de titel 'The World Must Never Know' bestaat uit een mix van traditionals, covers en eigen nummers. De nummers worden zonder veel opsmuk uitgevoerd in een vrij elementaire vorm. The Mississippi Marvel heeft een boeiend, krachtig stemgeluid en begeleidt zichzelf op gitaar. Op ruim de helft van de nummers wordt hij ondersteund door Lightnin' Malcolm op drums.
De opnames werden gemaakt in een juke joint ergens op het platteland van Mississippi. Van een onberispelijke studio opname is geen sprake. Op de achtergrond horen we diverse bijgeluiden en tijdens een van de nummers horen we zelfs een trein voorbij komen. Het gitaarspel is zeker niet perfect, hier en daar wordt nog wel eens een verkeerde noot aangeslagen, maar uiteindelijk doet dat niets af aan de kwaliteit van het album. Het ongepolijste karakter van de opnames draagt juist wel bij aan de authenticiteit van het album.
Op 9 februari 2012 overleed The Mississippi Marvel. Vermoedelijk was er voor hem - ondanks dit zondige uitstapje - vast wel een goede plek in de hemel gereserveerd.
 

Tinariwen: muziek van het hart en de ziel

Paradiso 18-10-2011: Sahara-blues wordt het genoemd, of toeareg-blues. Zelf noemen ze hun muziek 'assouf', muziek die over heimwee en nostalgie gaat en over het lijden van de ziel. Het is hun bluesmuziek.
De sound van Tinariwen kan het best worden omschreven als traditionele Noord-Afrikaanse muziek die op een moderne, Westerse wijze opnieuw is geïnterpreteerd. Gitaren vervangen de traditionele instrumenten, rock- en popinvloeden doen hun werk en de lang uitgesponnen monotone klanken die uit deze mix voortkomen zijn ongewoon hypnotiserend.
De muziek is ontstaan vanuit een groeiend zelfbewustzijn van de nomaden-bevolking en als een politieke aanklacht tegen de bedreigde traditionele nomadische leefwijze van de Toearegs in het Saharagebied.
Ze zingen over de liefde voor de woestijn, de mensen en de nomadische cultuur, maar ook over onderdrukking en het leven in ballingschap, als speelbal van politieke belangen. Muziek van het hart en de ziel!
Kijk en luister naar Tinariwen.

John Primer in Easterein

Op 1 oktober 2011 maakte Chicago-bluesman John Primer zijn opwachting in Easterein. Deze internationaal vermaarde muzikant speelde in de band van Willie Dixon en was jarenlang een vaste waarde in de band van Muddy Waters. De 66-jarige Primer tourt over de hele wereld en was nu neergestreken in Easterein, een klein dorp op het Friese platteland, waar hij een enthousiast publiek aantrof. Primer bleek weer garant te staan voor Chicago blues in optima forma en werd daarbij voortreffelijk terzijde gestaan door onder meer Hein Meijer, beter bekend als Little Boogie Boy.
Om een beetje de smaak te pakken te krijgen hier een video van een optreden in de vermaarde bluesclub B.L.U.E.S. in Chicago.

Harry 'Cuby' Muskee, 1941 - 2011.

David 'Honeyboy' Edwards overleden.

David 'Honeyboy' Edwards, de enige nog levende muzikale link met blueslegende Robert Johnson, is op maandag 29 augustus 2011 overleden. Als je hem ooit zag optreden [en ik had dat genoegen verschillende keren] voelde je dat je rechtstreeks getuige was van de geschiedenis van de blues.  Honeyboy Edwards was erbij toen Robert Johnson in 1938 werd vergiftigd en hij maakte de meest onwaarschijnlijke dag van zijn leven mee in 2009, toen een zwarte man gekozen werd tot president van de Verenigde Staten.
Honeyboy werd in 1915 in Shaw, Mississippi, geboren en trad zijn hele leven op. Zijn biografie "The World Don't Owe Me Nothing" geeft een fascinerend beeld van het leven van een bluesman. Zijn laatste optreden was tijdens het Juke Joint Festival in Clarksdale in april 2011.
Lees de Huffington Post over het overlijden van Edwards.
Lees over de biografie.

Times Like Deese
een verrassende Nederlandse film over de blues

[Bluesman L.C. Ulmer]

De Nederlandse documentairemakers Maarten Schmidt & Thomas Doebele gingen in 2010 op zoek naar de oude bluesmuzikanten en hun moderne opvolgers, de rappers en hiphoppers. Ze reisden daarvoor naar de Mississippi Delta, de bakermat van de blues. Ze spraken er met muzikanten over de bewogen geschiedenis van het Amerikaanse zuiden, over de slavernij, over discriminatie, over Vietnam en Afghanistan en over de huidige economische en politieke situatie. Ze kwamen terug met een documentaire, waarin aan de hand van bluesteksten de sociaal-maatschappelijke situatie van toen en nu wordt becommentarieerd. Een documentaire die ook vol zit met interessante muziek van onder meer ‘Blind Mississippi’ Morris Cummings, L.C. Ulmer,  James ‘Super Chikan’ Johnson, Josh ‘Razorblade’ Stewart, Enoch ‘7th Prophet’ El-Shamesh, Charlie Sayles en Jimmy ‘Duck’ Holmes.

De documentaire gaat in première op zaterdag 24 september 2011 tijdens het Nederlands Film Festival in Utrecht.
De makers Maarten Schmidt & Thomas Doebele hebben een lange reeks van documentaires over sociaal-maatschappelijke onderwerpen op hun naam.
Zie voor extra informatie, biografieën, foto’s, filmpjes:
www.timeslikedeese.com 

Welkom op Yellowdog.nl

Nog meer dan een bepaalde plek op de kaart is het diepe zuiden van de Verenigde Staten vooral een bepaalde atmosfeer, een 'state of mind'. In de afgelopen jaren reisde ik verschillende keren door Mississippi, Louisiana, Tennessee, Alabama, Arkansas en Texas en ik werd gegrepen door die atmosfeer, door de unieke cultuur, de bewogen geschiedenis en bovenal door de muziek die zich vanuit deze regio over de wereld verspreidde. Daarover gaat deze site vooral. 

Johan Spin, Dronten                
Lees de reisverhalen

 Robert Johnson's geboortehuis

Op het spoor
van Robert Johnson

Blueshistorici en fanatieke verzamelaars zijn voortdurend op zoek naar alles wat ook maar een beetje te maken heeft met de legendarische Robert Johnson. Bestaan er toch meer dan de twee bekende foto's van Johnson? Lees verder...

“Depressed by oppression.
That’s where the blues came from”. 
                                          B.B. King

Mei:
Reverend Blind Gary Davis
Reverend Robert Wilkins

Andere items op Yellowdog:

Kippesoep, Heerenveen 1970
Lowlands '67 & '68
Genealogie en regiogeschiedenis
Civil Rights

LOWLANDS IN DE SIXTIES

De bakermat van het Lowlands festival ligt in de jaren zestig, waar zakelijkheid soms ver te zoeken was, maar liefde, verdraagzaamheid en wederzijds begrip met hoofdletters geschreven werd.
Lees meer:    LOWLANDS IN DE SIXTIES

Yellowdog goes Deep South


Bon Ton Roulet

In april 2010 reisde ik vanuit het oosten van Texas door noordelijk Louisiana naar de Mississippi Delta. Het Juke Joint Festival in Clarksdale, Mississippi, en het Festival International de Louisiane in Lafayette vormden de muzikale hoogtepunten, maar wat een onwaarschijnlijke reis....   
Naar het reisverslag